大雅 · 荡之什 · 其八

江汉

jiānghàntāotāofěiānfěiyóuhuáiláiqiúchūchēshèfěiānfěishūhuáilái

jiānghàntāngtāngguāngguāngjīngyíngfānggàochéngwángfāngpíngwángguóshùdìngshíyǒuzhēngwángxīnzàiníng

jiānghànzhīwángmìngzhàoshìfāngchèjiāngfěijiùfěiwángguóláijiāngzhìnánhǎi

wángmìngzhàoláixúnláixuānwénshòumìngzhàogōngwéihànyuēxiǎozizhàogōngshìshìzhàomǐnrónggōngyòngěrzhǐ

ěrguīzànchàngyǒugàowénrénshāntiánzhōushòumìngzhàomìngbàishǒutiānziwànnián

bàishǒuduìyángwángxiūzuòzhàogōngkǎotiānziwàn寿shòumíngmíngtiānzilìngwénshǐwénqiàguó

本篇精讲尚在撰写中。上方为原文,可先行诵读。